ศึกษาโรงเรือนขุนสุกรแบบคอกขังคอนกรีตในอาคารปิด (CON) เปรียบเทียบกับโรงเรือนโค้งกึ่งกลางแจ้งรองพื้นลึก (Hoop) ต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการใช้อาหาร คุณภาพซาก องค์ประกอบกรดไขมัน และคุณภาพเนื้อสุกรขุน พบว่าสุกรในระบบรองพื้นลึกมีการเพิ่มน้ำหนักตัวต่อวันต่ำกว่าและต้องใช้อาหารต่อการเจริญเติบโตมากกว่าสุกรในระบบคอกขัง
ซากจากสุกรในคอกขังมีความหนาไขมันที่ซี่โครงที่ 10 สูงกว่า เปอร์เซ็นต์เนื้อไม่ติดมัน (fat-free lean) ต่ำกว่า และมีคะแนนไขมันแทรก (marbling) ในเนื้อสันสูงกว่าซากจากสุกรในโรงเรือนรองพื้นลึก
ไขมันชั้นในของสุกรในโรงเรือนรองพื้นลึกมีกรดไขมันอิ่มตัว (SFA) ต่ำลง และมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวโอเลอิกและไลโนเลอิกสูงขึ้น ทำให้สัดส่วน MUFA และ PUFA สูงกว่า ขณะที่ SFA ต่ำกว่า
ตรวจพบความแตกต่างของสารระเหยบางชนิดในไขมัน (เช่น 3-butanal และ heptanal) ที่สัมพันธ์กับองค์ประกอบกรดไขมัน โดยงานวิจัยสรุปว่าการขุนสุกรในโรงเรือนรองพื้นลึก ซึ่งมีอุณหภูมิผันแปรมากกว่าอาคารคอนกรีต สามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบการสะสมไขมันและอาจมีผลต่อคุณภาพเนื้อและไขมันสุกรได้